سلام ای فرزند مهربانی بتول و حیدر! ای میوه عشق تنها زوج معصوم آفرینش! ای حاصل پیوند دو دریای بیکران! ای اقیانوس تا ابد!
وقتی همهمه فرشتگان، سکوت هفت آسمان را به هم میریزد؛ وقتی آن همه ستاره به میهمانی چشمان حبیب خدا رفتهاند؛ وقتی ماه برای آمدنش این پا و آن پا میکند و خورشید، مبهوتِ هیبت ستارهای در زمین میماند؛
سرور جوانان بهشت آمده است.
عید است و جهان روضه رضوان حسین است .
از عرش الی فرش ، گلستان نبی است .
با گریه شوق نبی و حیدر زهرا
چشم همگان بر لب خندان حسین است .
تاريخ : سه شنبه بیست و یکم اردیبهشت ۱۳۹۵ | 13:42 | نویسنده : کتابدار کتابخانه |